Welke kamer wil je dat AI bedient? Breinpaleizen en tweede breinen krijgen momentum. AI maakt het bijhouden ervan eindelijk echt haalbaar: metadata invullen, tags omschrijven, dingen verzamelen die je nodig hebt: al die klusjes die je eigenlijk niet wil doen maar die je systeem wel werkend houden, worden makkelijker. Hoe krijg je dat voor elkaar, samen met AI? Maar er zit ook een keerzijde. Want hoe meer je uitbesteedt aan een systeem dat het voor je onthoudt, sorteert en verbindt, hoe minder je dat zelf hoeft te doen. En wat doet dat met je denken? Ik zocht naar de pioniers die AI integreren met hun Breinpaleizen: Andrej Karpathy. Martijn Aslander. Nick Milo. Milla Jovovich. Vier mensen die AI serieus inzetten voor hun kenniswerk. Elk met een totaal andere aanpak. Ik analyseerde hoe ze dat doen, door de vijf vertrekken van het [[De Breinpaleis Blueprint]]. Dat leerde me dat ik per vertrek andere dingen belangrijk vond. Wat doen ze eigenlijk, die 4? Karpathy compileert. Elke bron wordt omgezet naar een persistente wiki met entiteiten, concepten, syntheses. Één bron raakt 10 tot 15 bestaande pagina's. Sterk in de Bibliotheek synthese van naar het Observatorium. Martijn Aslander verbindt wat hij al heeft opgeslagen. 339 tabellen, 170.000 synapsen, gevoed door telefoon, bank, agenda, LinkedIn en allerlei informatiebronnen. Hij voegt data toe en slaat de waarom op, en dat wordt gekoppeld. "Intelligentie zit in synapsen, niet in neuronen." Dat verrijken van informatie zit m vooral in de bibliotheek en die synapsen in het Observatorium, Tom, de AI laag, voert uit vanuit de dienstkamer. Nick Milo bestuurt en beschermt. Er zijn veel notities die de AI hem als persoon beter laten begrijpen, een me.md bijvoorbeeld, en die hem helpen om prioriteiten scherp te hebben. Eigen notities zijn heilig. AI mag er nooit in schrijven. Zijn eigen stem wordt beschermt ten opzichte van die van AI. Sterk in de raadzaal dus, sturing en prioritering met AI. Maar ook in de dienstkamer waar bijvoorbeeld metadata onderhoud wordt gedaan. Milla Jovovich slaat alles op. Verbatim. Dat betekent dat alles wordt opgeslagen (ik moest dat even googelen...). Geen samenvatting bij ingestie, want wat vandaag irrelevant lijkt, kan morgen de sleutel zijn. Een enorme bibliotheek dus, maar dan weer net anders als Martijn Aslander. Interessante verschillen he! Vat je samen, sla je alles op? En wat voeg je van jezelf toe en wat sta je toe van AI? Laat je connecties maken door AI of wil je dat vooral zelf doen, vanuit jouw perspectief? En wie doet de sturing? En wie maakt de kaart waarop je kiest? Een hoop vragen dus over waar en wanneer je AI toe laat en in welke mate. Ik zie nog weinig mensen praten over het belangrijkste vertrek: de tuinen. Wie meer met AI werkt kan vaak nog meer informatie genereren, nog meer projecten managen. Maar soms heb je vooral tijd nodig om iets even te laten sudderen. En ook je eigen hoofd rust geven wordt nog lastiger omdat gedachten met een kleine prompt verder uit te bouwen zijn.